باورکردنی نیست ولی یک کارگردان نروژی فیلمی ساخته که نه دیالوگی دارد، نه رنگی است و نه حتی موسیقی متن مشخصی. داستان درباره یک نقاش دورهگرد در اوایل قرن بیستم است و تمام احساسات فقط از طریق نگاهها و حرکات دوربین منتقل میشود. این فیلم در جشنواره کن چنان غوغایی به پا کرد که ده دقیقه تمام ایستاده تشویقش کردند. حالا آکادمی اسکار هم ناچار شده اسمش را در چند رشته مهم بنویسد. جالب است بدانی فروش گیشهاش هم از خیلی فیلمهای پرسروصدا بیشتر شده.